पुर आला भावनांचा.

कैकदा मी मांडला तो
खेळ होता जीवनाचा.
एकदा उलटला असा की,
पुर आला भावनांचा.

बळ नाहि पंखात या,
अन द्रुष्टीही धुसरशी.
उठु कशी ह्या स्पर्धेत आता,
पुर आला भावनांचा.

थकुन गेले पावलेही,
इच्छा कुठे हरवुन गेली.
स्वप्नं भंगली अशी जणु,
पुर आला भावनांचा.

विसरले नैतिकता
मी खोट्याच्या उंबर्यावर,
परतु कशी मी जगतात ह्या,
पुर आला भावनांचा. 

D shivaनी
Nagpoor